Provence à (e-)vélo !

La douce France kan bikkelhard zijn voor wie er in de zomerse hitte wil gaan fietsen. En dan heb ik het niet eens over de beklimming van de beruchte Mont Ventoux. Oplossing: de meefietsende e-bike! Ik reed er van de ene proeverij naar het andere restaurant en bleef nuchter genoeg om het allemaal voor u bij te houden.

20150612_111020

Fransen hebben een groot respect voor lekker en eerlijk eten. Dat heb ik (opnieuw) ontdekt tijdens een korte perstrip in de Vaucluse, een van de departementen in de région Provence-Alpes-Côte d’Azur (Fransen hebben ook een groot respect voor ambtelijke versnippering). Mijn verslag voor de krant moest vooral over de geneugten van het e-biken gaan in de Côtes du Rhône (geen departement en geen regio maar een wijnstreek). Het resultaat is echter een mix geworden die zo hybride is als een elektrische motor op spierkracht – de e-bike zelf. Mijn verhaal gaat uiteindelijk over fietsen, wijnproeven en eten tegelijk. Lekker eten.

2015_Vaucluse_225

Bij Châteauneuf-du-Pape (achtergrond)

Door de vele zonuren zijn de voornamelijk rode wijnen van de streek, waaronder dus de Côtes du Rhône, aan de zware kant. 15 % alcohol is geen uitzondering. Dat zijn ze in Châteauneuf-du-Pape waar ik ook gelogeerd heb wel gewend, maar voor een noorderling als ik is dat om half elf ’s ochtends van het goede te veel als het buiten dertig graden warm is.

20150612_123851

Speltsalade, ‘flan d’oeufs et de courgette’ en gele tomaten tijdens een overdekte picknick.

Mijn redding was die vrijdag want dan regende het brak aan het eind zelfs een onweer los. Heerlijk koel, een ideale dag om rood te proeven. Het lot besliste echter dat we uitgerekend die dag de beste witjes en rosés ingeschonken kregen. Maar dat vond ik ook niet erg. Het was nog steeds niet echt koud te noemen buiten (voor mijn lokale begeleiders wel). En we konden binnen picknicken.

2015_Vaucluse_039

Wijnmaker Pierre Bouché en gewillig slachtoffer (Cave Canteperdrix)

Flashback. Donderdagochtend bezochten we in echt zomerse condities een coöperatieve wijnmakerij bij Mazan, Canteperdrix genaamd. Massaproductie, dat wel, maar met liefde gemaakt. Pas na het bezoek kwam ik erachter dat de “e” in mijn e-bike helemaal niet werkte. Ik vond het al redelijk zwaar trappen op de hellingen. Gelukkig kreeg ik een vervangfiets want de route naar Crillon is steil en tegen de middag was het zeker 30 graden warm. Bezweet kwam ik boven aan voor een lunchafspraak. Met wijn natuurlijk. Maar voor het eerst in vele jaren heb ik mijn dorst eerst gelest met een ordinair pilsje, een Jupiler dan nog wel. Dan moet het voor mij al heel erg zijn.

2015_Vaucluse_053

De Mont Ventoux is dé berg van de Vaucluse 

“Ik merk dat het fenomeen e-biking veel mensen in beweging zet die anders nooit zouden fietsen”, vertelt Olivier mij op tijdens een lunch van ratatouille met risotto van spelt (spelt is ‘big’ in de Provence). “Veel mannen beklimmen de Mont Ventoux op een racefiets en sinds enkele jaren zie ik dat vrouwen dan een e-bike huren om de streek te verkennen. Het is een laagdrempelige manier om in beweging te blijven. ”

Want niet trappen is geen optie merk ik. Ik moet blijven peddelen anders wordt de weerstand zo groot dat de fiets snel vertraagt. Ideaal voor tijdens de afdaling, maar erg zwaar op vlakke stukken. Soepel blijven doortrappen is dus de boodschap. 8 uur lang een verhoogde hartslag en rode wijn tijdens de pauzes. Dat kan alleen maar gezond zijn, toch?

20150613_164647

Tot slot nog eens over dat Franse respect voor eten: meer dan eens kreeg ik de vraag waarom wij om godswil onze boontjes uit Kenia halen en de pompelmoezen uit Israël of Florida laten overvliegen, terwijl we paprika’s en tomaten in serres/kassen kweken. Daar had ik geen antwoord op, tenzij dat het werkgelegenheid verschaft in verre landen…

De Vaucluse en haar bewoners hebben een goede indruk op mij gemaakt. Ikzelf zou er in de zomer nooit op vakantie willen gaan, het is er veel te heet. Maar e-biken in het voorjaar of, liever nog, in de herfst, als de wijnvelden in kleuren staan, zie ik zeker niet als een straf. Dan doe ik er een elektrisch Mont-Ventoetje graag bij.

Praktisch
La Provence à Vélo is een concept met meer dan dertig fietsroutes in de Vaucluse alleen al. Samenwerkende wijnmakers, fietsverhuurders, restaurants en gastenverblijven (van gîtes tot kleine hotels) leggen fietsers in de watten met bijv. overdekte stalling, reparatie- of vervangservice, proeverijen en zelfs een vervroegd (en versterkt) ontbijt! Op elk toeristenbureau en bij alle fietsverhuurbedrijven is een gratis overzichtskaart te krijgen. Voor elk van de routes is er een aparte folder met gedetailleerde beschrijving, kaartje en overzicht van de deelnemende partnerbedrijven langs de route. De bewegwijzering is uniform (groen met fiets-pictogram) voor alle routes. Overal zijn e-bikes te huur maar ook racefietsen en toerfietsen.

Meer weten? http://www.provence-cycling.com

PS met de auto reden we nog even naar de top van de Mont Ventoux. Iconische berg, ik moest gewoon. Daarvan nog enkele foto’s.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s