Wallowa-wat?

“De Wallowa Mountains? Daar hebben velen in Portland nog nooit over gehoord.” Ik kreeg het keer op keer te horen onderweg door Oregon (VS). In het restaurant. In mijn bed & breakfast-van-één-nacht en in de buitensportzaak waar ik mijn berenspray kocht (je weet maar nooit, het gebergte telt meer zwarte beren dan inwoners).

De Wallowa Mountains (spreek uit: wa-LAA-wa) zijn allicht het minst bekende gebergte van Oregon, laat staan van Amerika. Het gebergte is een batholiet, een granieten puist in een vulkanisch plateau – wat de rest van Oregon in feite is. De Eagle Cap Wilderness is één grote, ruige wildernis in het verre oosten van Oregon en een walhalla voor bergwandelaars en wildspotters. (als titel van dit bericht vond ik ‘Wandel-walhalla Wallowa’ echter een beetje té.)

Afgelopen september ging ik er wandelen en maakte ik reportages voor De Morgen Magazin en National Geographic Traveler. Hier laat ik alvast enkele van mijn mooiste foto’s zien.

 

2 gedachtes over “Wallowa-wat?

  1. Ik las onlangs je reportage over Oregon in De Morgen Magazine, en ik was (nou ja) ondersteboven van de foto van de nachtelijke hemel. Mag ik iets te weten komen van je interne keuken? Hoe krijg je de sterren zo indrukwekkend terwijl er toch veel licht uitgaat van het hotel? Statief, ongetwijfeld, maar welke sluitertijd en diafragma? Iso? (En ik zoek een nieuwe, compacte reiscamera met mooie out-of-the-box jpg-kleuren – welk toestel gebruik je?) Alvast bedankt, en ook gefeliciteerd met je mooie site, en je ondernemerschap.

    Like

    • beste Mark, Wat sterrenfotografie betreft is genoeg te vinden op internet hoor. Probeer verschillende iso’s en sluitertijden, doe ik ook. Vanaf 26 seconden ga je strepen zien als je met groothoek fotografeert, met standaardlens zelfs nog eerder. Dus daar moet je onder blijven. De kunst zit ‘m in de nabewerking in Photoshop of Lightroom: contrasten verhogen, verscherpen enz. Anders lukt zoiets nooit. En het hotel? ik heb gewoon de helft van de tijd dat mijn sluiter openstond de onderste helft van mijn lens afgedekt… met mijn hand! En nabewerking, wederom. Zonder kun je geen mooie platen meer maken de dag van vandaag.
      Ik fotografeer met een Canon 6D mark II, full frame, in RAS. Niet compact dus, maar qua kwaliteit niet te evenaren. Al schijnen die systeemcamera’s de next big thing the worden. Hoge kwaliteit, laag gewicht en toch verwisselbare lenzen.

      Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s